Japanse woordkaarten
om woordenschat te leren

Met de instellingen van de woordkaarten kun je bepalen hoeveel kaarten je per sessie oefent en hoe je de woorden invoert:

• Het aantal woordkaarten per oefening kiezen

  Je kunt kiezen hoeveel woordkaarten je tijdens een typsessie oefent. Standaard zijn dat er tien. Begin met een kleiner aantal kaarten als je de woorden nog niet kent en verhoog het aantal zodra je eraan toe bent.

Het Internationaal Fonetisch Alfabet (IPA) biedt een gestandaardiseerde set symbolen om de klanken van gesproken taal weer te geven. Hieronder staan de IPA-symbolen voor de Japanse uitspraak, met voorbeelden en beschrijvingen, inclusief de uitspraak van deze klanken in het Nederlands.

Japanse klinkers

• /a/ - zoals in あめ (ame), uitgesproken /a.me/ (zoals "a" in man /mɑn/)
• /i/ - zoals in いぬ (inu), uitgesproken /i.nu/ (zoals "ie" in fiets /fits/)
• /u/ - zoals in うみ (umi), uitgesproken /u.mi/ (ongeveer de oe in boer, maar met minder lipronding)
• /e/ - zoals in えび (ebi), uitgesproken /e.bi/ (zoals "e" in bed /bɛt/)
• /o/ - zoals in おとこ (otoko), uitgesproken /o.to.ko/ (zoals "o" in pot /pɔt/)

Japanse medeklinkers

• /k/ - zoals in かぜ (kaze), uitgesproken /ka.ze/ (zoals "k" in kat /kɑt/)
• /ɡ/ - zoals in がっこう (gakkou), uitgesproken /ɡak.koː/ (een plofklank, niet de wrijfklank g in goed /ɣut/)
• /s/ - zoals in さくら (sakura), uitgesproken /sa.ku.ra/ (zoals "s" in sap /sɑp/)
• /z/ - zoals in ぞう (zou), uitgesproken /zoː/ (zoals "z" in zoon /zoːn/)
• /t/ - zoals in たべもの (tabemono), uitgesproken /ta.be.mo.no/ (zoals "t" in tas /tɑs/)
• /d/ - zoals in でんしゃ (densha), uitgesproken /den.ʃa/ (zoals "d" in dak /dɑk/)
• /n/ - zoals in ねこ (neko), uitgesproken /ne.ko/ (zoals "n" in net /nɛt/)
• /h/ - zoals in はな (hana), uitgesproken /ha.na/ (zoals "h" in huis /hœys/)
• /m/ - zoals in みず (mizu), uitgesproken /mi.zu/ (zoals "m" in man /mɑn/)
• /r/ - zoals in りんご (ringo), uitgesproken /riŋ.ɡo/ (zoals "r" in rood /roːt/, maar korter en vergelijkbaar met "d" in "dan")
• /w/ - zoals in わかる (wakaru), uitgesproken /wa.ka.ru/ (ongeveer de w in water /ˈʋaːtər/, maar zonder contact tussen onderlip en boventanden)
• /j/ - zoals in やま (yama), uitgesproken /ja.ma/ (zoals "j" in ja /ja/)

Andere Japanse medeklinkers

• /ɕ/ - zoals in しろ (shiro), uitgesproken /ɕi.ro/ (zoals "sj" in sjabloon /ʃaˈbloːn/)
• /t͡ɕ/ - zoals in ちかてつ (chikatetsu), uitgesproken /t͡ɕi.ka.te.tsu/ (zoals "tsj" in tsjechisch /ˈtʃɛxɪs/)
• /ɸ/ - zoals in ふね (fune), uitgesproken /ɸu.ne/ (geen Nederlands equivalent, vergelijkbaar met "f" in Engels fun /fʌn/, maar uitgesproken met beide lippen)
• /dz/ - zoals in あずま (adzuma), uitgesproken /ad͡zu.ma/ (zoals "dz" in Engels adds /ædz/)

Unieke kenmerken van de Japanse uitspraak

Hoewel de Japanse uitspraak bepaalde overeenkomsten vertoont met andere talen, heeft ze ook unieke kenmerken die belangrijk zijn voor taalleerders.

• Toonaccent: In het Japans van Tokio onderscheidt toonaccent woorden. はし (hashi, brug) [haɕi] (laag-hoog) vs. はし (hashi, eetstokjes) [haɕi] (hoog-laag).
• Klinkerlengte: Net als in het Nederlands heeft het Japans korte en lange klinkers die de betekenis van een woord kunnen veranderen. Bijvoorbeeld, おばさん (obasan, tante) /o.ba.san/ vs. おばあさん (obaasan, grootmoeder) /o.baː.san/.
• Medeklinkergeminatie: De lengte van medeklinkers kan ook de betekenis van een woord veranderen. Bijvoorbeeld, きて (kite, kom) /ki.te/ vs. きって (kitte, postzegel) /kit.te/.
• Nasale klanken: De nasaal ん neemt één mora in en wordt anders uitgesproken naargelang de volgende klank. In かんじ (kanji) klinkt hij vóór [dʑ] ongeveer als [n]: [kan.dʑi]. [ɴ] is een mogelijke uitspraak in andere omgevingen, geen klank die alleen in het Japans voorkomt. Ook de voorafgaande klinker kan nasaal worden.
• Ritme in mora's: Het Japanse ritme wordt beschreven in mora's, kleine eenheden die samen een lettergreep vormen. Een lange klinker, een lange medeklinker en ん tellen mee in dat ritme. In een echt gesprek duren niet alle mora's precies even lang.
• Palatalisatie: Voor /i/ worden sommige medeklinkers gepalataliseerd: き (ki) kan worden getranscribeerd als [kʲi]. Vergelijk voor de s さ [sa] met し (shi) [ɕi]. De voorbeelden laten zien hoe de tong bij verschillende medeklinkers het gehemelte nadert.
• Stemloze klinkers: De klinkers /i/ en /u/ worden vaak stemloos tussen stemloze medeklinkers of op bepaalde plaatsen aan het woordeinde. In です (desu, is) kan de laatste klinker stemloos en vrijwel onhoorbaar zijn: [desɯ̥]. Dit gebeurt ook in beleefde spraak; stemloos worden betekent niet altijd dat de klinker helemaal wegvalt.
• L- en V-klanken: Het Japans onderscheidt /l/ niet van zijn gebruikelijke r-klank, een korte tik met de tong [ɾ]. /v/ wordt vaak vervangen door /b/, hoewel sommige sprekers [v] gebruiken in leenwoorden. Deze verschillen kunnen het leren van de Nederlandse uitspraak lastiger maken voor Japanse sprekers.