Turkse woordkaarten
om woordenschat te leren

Met de instellingen van de woordkaarten kun je bepalen hoeveel kaarten je per sessie oefent en hoe je de woorden invoert:

• Het aantal woordkaarten per oefening kiezen

  Je kunt kiezen hoeveel woordkaarten je tijdens een typsessie oefent. Standaard zijn dat er tien. Begin met een kleiner aantal kaarten als je de woorden nog niet kent en verhoog het aantal zodra je eraan toe bent.

• Speciale tekens als Latijnse basisletters invoeren

  Als je toetsenbordindeling niet alle tekens van de taal bevat, kun je de optie inschakelen om ondersteunde speciale tekens als Latijnse basisletters in te voeren. Dan mag je bijvoorbeeld unico typen in plaats van único, zonder dat dit als fout telt. Met de optie uitgeschakeld moet je de oorspronkelijke spelling gebruiken.

Het Internationale Fonetische Alfabet (IPA) biedt een gestandaardiseerde set symbolen om de klanken van gesproken taal weer te geven. Hieronder staan de IPA-symbolen voor de Turkse uitspraak, met voorbeelden en beschrijvingen, inclusief de uitspraak van deze klanken in het Nederlands.

Turkse klinkers

• /a/ - zoals in kapı, uitgesproken als /kaˈpɯ/ (zoals "a" in papa /ˈpɑpɑ/)
• /e/ - zoals in elma, uitgesproken als /ˈelma/ (zoals "e" in mes /mɛs/)
• /i/ - zoals in iyi, uitgesproken als /ˈiji/ (zoals "ie" in miep /mip/)
• /ɯ/ - zoals in kız, uitgesproken als /kɯz/ (een hoge achterklinker: ongeveer oe zonder lipronding, niet de i in het Engelse cousin)
• /o/ - zoals in okul, uitgesproken als /oˈkul/ (zoals "o" in pot /pɔt/)
• /u/ - zoals in umut, uitgesproken als /uˈmut/ (zoals "oe" in boek /buk/)
• /œ/ - zoals in ördek, uitgesproken als /ˈœrdɛk/ (ongeveer de eu in leuk /løːk/, maar korter en opener)
• /y/ - zoals in yüz, uitgesproken als /jyz/ (zoals "u" in het Duitse über /ˈyːbɐ/)

Turkse medeklinkers

• /p/ - zoals in para, uitgesproken als /paˈra/ (zoals "p" in paal /paːl/)
• /b/ - zoals in balık, uitgesproken als /baˈlɯk/ (zoals "b" in bal /bɑl/)
• /t/ - zoals in tabak, uitgesproken als /taˈbak/ (zoals "t" in tak /tɑk/)
• /d/ - zoals in deniz, uitgesproken als /deˈniz/ (zoals "d" in dak /dɑk/)
• /k/ - zoals in kalem, uitgesproken als /kaˈlɛm/ (zoals "k" in kat /kɑt/)
• /ɡ/ - zoals in gaz, uitgesproken als /ɡaz/ (een plofklank, niet de wrijfklank g in goed /ɣut/)
• /f/ - zoals in fırın, uitgesproken als /fɯˈrɯn/ (zoals "f" in film /fɪlm/)
• /v/ - zoals in vakit, uitgesproken als /vaˈkit/ (zoals "v" in vuur /vyːr/)
• /s/ - zoals in sel, uitgesproken als /sɛl/ (zoals "s" in sap /sɑp/)
• /z/ - zoals in zeytin, uitgesproken als /zejˈtin/ (zoals "z" in zout /zɑut/)
• /ʃ/ - zoals in şeker, uitgesproken als /ʃeˈkɛr/ (zoals "sh" in het Engelse shoe /ʃuː/)
• /ʒ/ - zoals in jeoloji, uitgesproken als /ʒeoloʒi/ (de j in het Franse journal /ʒuʁnal/)
• /t͡ʃ/ - zoals in çay, uitgesproken als /t͡ʃaj/ (zoals "tj" in tjiftjaf /t͡ʃɪft͡ʃɑf/)
• /d͡ʒ/ - zoals in cami, uitgesproken als /d͡ʒaˈmi/ (zoals "dj" in djinn /d͡ʒɪn/)
• /n/ - zoals in yan, uitgesproken als /jan/ (de n in man /mɑn/, niet de palatale /ɲ/)
• /l/ - zoals in lamba, uitgesproken als /lamˈba/ (zoals "l" in lamp /lɑmp/)
• /r/ - zoals in radyo, uitgesproken als /radjo/ (zoals "r" in rood /rot/)
• /m/ - zoals in masa, uitgesproken als /maˈsa/ (zoals "m" in maan /maːn/)
• /n/ - zoals in ne, uitgesproken als /ne/ (zoals "n" in neus /nøːs/)
• /j/ - zoals in yol, uitgesproken als /jol/ (zoals "j" in jongen /jɔŋən/)
• /ɾ/ - zoals in ara, uitgesproken als /aɾa/ (de tt in het Amerikaanse Engels butter /ˈbʌɾər/, niet de Engelse r)

Unieke kenmerken van de Turkse uitspraak

Hoewel de Turkse uitspraak enkele overeenkomsten vertoont met andere talen, heeft ze ook unieke kenmerken die belangrijk zijn voor leerlingen om te begrijpen.

• Klinkerharmonie: In het Turks past de klinker van een achtervoegsel zich aan de klinkers in de stam aan. Bijvoorbeeld: evler (huizen) vs. kapılar (deuren).
• Zachte "ğ": De letter ğ (yumuşak ge) verlengt vaak de voorgaande klinker, vooral voor een medeklinker of aan het woordeinde. Tussen klinkers kan hij wegvallen; bij voorklinkers kan hij als [j] klinken. Zo wordt ağaç (boom) uitgesproken als [aːt͡ʃ].
• Voor- en achterklinkers: Het Turks maakt onderscheid tussen voorklinkers (e, i, ö, ü) en achterklinkers (a, ı, o, u), wat cruciaal is voor correcte uitspraak en klinkerharmonie.
• Klemtoon: De klemtoon in Turkse woorden valt meestal op de laatste lettergreep, hoewel er uitzonderingen zijn, vooral bij leenwoorden en sommige oorspronkelijke Turkse woorden.
• Lettergreepstructuur: Het Turks heeft open lettergrepen, die op een klinker eindigen, en gesloten lettergrepen, die op een medeklinker eindigen. Zo wordt kapı (deur) verdeeld in ka-pı, terwijl ev (huis) een gesloten lettergreep is.