Fiszki do nauki
słownictwa duńskiego

Ustawienia fiszek pozwalają dostosować ćwiczenia do nauki wybranego słownictwa. Poniżej znajdziesz dostępne opcje:

• Wybór liczby fiszek na ćwiczenie

  Możesz wybrać liczbę fiszek, z którymi chcesz ćwiczyć w jednej sesji pisania. Domyślna liczba to dziesięć. Jeśli dopiero zaczynasz, możesz wybrać mniejszą liczbę fiszek.

• Zmiana nieobsługiwanych znaków klawiatury

  Jeśli układ klawiatury nie obsługuje niektórych znaków specjalnych lub znaków diakrytycznych języka, który ćwiczysz za pomocą fiszek, system może zignorować niektóre z tych znaków. Znaki specjalne będą akceptowane jako ich najbliższe odpowiedniki w alfabecie łacińskim, jeśli to możliwe. Na przykład, jeśli słowo do wpisania to único i wpiszesz unico, ponieważ układ nie obsługuje akcentów, nie zostanie to uznane za błąd.

Międzynarodowy Alfabet Fonetyczny (IPA) dostarcza zestandaryzowany zbiór symboli do reprezentowania dźwięków języka mówionego. Poniżej znajdują się symbole IPA dla wymowy duńskiej, wraz z przykładami i opisami, w tym z wymową tych dźwięków po polsku.

Samogłoski duńskie

• /a/ - jak w kat, wymawiane /kat/ (jak "a" w mama /ˈmama/)
• /ɛ/ - jak w mænd, wymawiane /mɛn/ (jak "e" w met /mɛt/)
• /i/ - jak w mit, wymawiane /mit/ (jak "i" w mimo /ˈmimo/)
• /o/ - jak w sol, wymawiane /soːl/ (jak "o" w dom /dɔm/)
• /u/ - jak w hus, wymawiane /huːs/ (jak "u" w but /but/)
• /ø/ - jak w høre, wymawiane /ˈhøːrə/ (brak bezpośredniego odpowiednika w polskim, podobne do "u" w angielskim nurse /nɜːs/)
• /æ/ - jak w mærke, wymawiane /ˈmæɐkə/ (jak "e" w mewa /ˈmɛva/)
• /y/ - jak w by, wymawiane /byː/ (brak bezpośredniego odpowiednika w polskim, podobne do "u" w angielskim menu /məˈnjuː/)

Dwugłoski duńskie

• /ɑu̯/ - jak w hav, wymawiane /hɑu̯/ (jak "au" w auto /ˈauto/)
• /ɔi̯/ - jak w løj, wymawiane /lɔi̯/ (jak "oj" w woj /vɔj/)
• /iw/ - jak w ivrig, wymawiane /ˈiwʁi/ (i przechodzi w głoskę podobną do angielskiego w, inaczej niż /juː/ w few)

Spółgłoski duńskie

• /p/ - jak w pige, wymawiane /ˈpiːə/ (jak "p" w pies /pjɛs/)
• /b/ - jak w barn, wymawiane /baːn/ (jak "b" w baba /ˈbaba/)
• /t/ - jak w tage, wymawiane /ˈtæːə/ (jak "t" w tata /ˈtata/)
• /d/ - jak w dag, wymawiane /dæː/ (jak "d" w dama /ˈdama/)
• /k/ - jak w kat, wymawiane /kat/ (jak "k" w kot /kɔt/)
• /ɡ/ - jak w gave, wymawiane /ˈɡæːvə/ (jak "g" w góra /ˈɡura/)
• /f/ - jak w fisk, wymawiane /fɛsk/ (jak "f" w fala /ˈfala/)
• /v/ - jak w vase, wymawiane /ˈvɛːsə/ (jak "w" w woda /ˈvɔda/)
• /s/ - jak w søster, wymawiane /ˈsøstər/ (jak "s" w sam /sam/)
• /s/ - jak w zebra, wymawiane /ˈseːbʁɑ/ (jak s w ser; zapisane z oznacza tu głoskę bezdźwięczną)
• /ʃ/ - jak w shop, wymawiane /ʃɔp/ (jak "sz" w szkoła /ʃkɔwa/)
• /ɕ/ - jak w tjener, wymawiane /ˈɕeːnər/ (jak "ś" w środa /ˈɕrɔda/)
• /t/ - jak w tids, wymawiane /tiðs/ (duńskie t może kończyć się krótkim szumem podobnym do s; nie jest to całe połączenie ts jak w tsetse)
• /dj/ - jak w Djøf, wymawiane /djœf/ (d, po którym następuje j jak w jajko, a nie pojedyncza głoska zwarto-szczelinowa)
• /ŋ/ - jak w kongen, wymawiane /ˈkɔŋən/ (jak "ń" w koń /kɔɲ/)
• /l/ - jak w lam, wymawiane /lam/ (jak "l" w las /las/)
• /ʁ/ - jak w ræv, wymawiane /ʁɛw/ (r wymawiane w okolicy języczka podniebiennego, inaczej niż polskie drżące r w rower)
• /ʁ/ - jak w råd, wymawiane /ʁɔːð/ (spółgłoska uvularna, nie występuje w języku polskim)
• /m/ - jak w mand, wymawiane /man/ (jak "m" w mama /ˈmama/)
• /n/ - jak w nat, wymawiane /nat/ (jak "n" w nos /nɔs/)

Unikalne cechy wymowy duńskiej

Choć wymowa duńska ma pewne podobieństwa do innych języków skandynawskich, ma również unikalne cechy, które są ważne dla uczących się tego języka.

• Stød: Stød to skrzypiące brzmienie głosu, któremu może towarzyszyć zwarcie krtaniowe. Pozwala odróżnić wyrazy. Na przykład hun (ona) vs. hund (pies) [hun] vs. [hunˀ].
• Miękkie D: Duńskie miękkie d jest głoską zbliżeniową [ð̞], często zapisywaną jako /ð/. Przypomina th w angielskim this /ðɪs/, ale powstaje przy mniejszym tarciu; nie jest to zwykła spółgłoska zwarta /d/.
• Redukcja samogłosek: W nieakcentowanych sylabach, samogłoski są często redukowane do szwa /ə/, co sprawia, że niektóre słowa są trudne do odróżnienia.
• Asymilacja szwy: Nieakcentowane /ə/ może upodobnić się do sąsiedniej spółgłoski sonornej, która staje się wtedy ośrodkiem sylaby. W duńskim nie ma systemu harmonii samogłosek przednich i tylnych.