Fiszki do nauki
słownictwa koreańskiego

Ustawienia fiszek pozwalają dostosować ćwiczenia do nauki wybranego słownictwa. Poniżej znajdziesz dostępne opcje:

• Wybór liczby fiszek na ćwiczenie

  Możesz wybrać liczbę fiszek, z którymi chcesz ćwiczyć w jednej sesji pisania. Domyślna liczba to dziesięć. Jeśli dopiero zaczynasz, możesz wybrać mniejszą liczbę fiszek.

Międzynarodowy alfabet fonetyczny (IPA) zapewnia zestandaryzowany zestaw symboli do reprezentowania dźwięków mówionego języka. Poniżej znajdują się symbole IPA dla koreańskiej wymowy, z przykładami i opisami, w tym wymowa tych dźwięków w języku polskim.

Samogłoski koreańskie

• /a/ - jak w 아기 (agi), wymawiane /a.ɡi/ (jak "a" w mama /ˈmama/)
• /ɛ/ - jak w 애기 (aegi), wymawiane /ɛ.ɡi/ (jak "e" w ten /tɛn/)
• /i/ - jak w 이 (i), wymawiane /i/ (jak "i" w mimo /ˈmimo/)
• /o/ - jak w 오이 (oi), wymawiane /o.i/ (jak "o" w oko /ˈoko/)
• /u/ - jak w 우유 (uyu), wymawiane /u.ju/ (jak "u" w but /but/)
• /ɯ/ - jak w 음악 (eumak), wymawiane /ɯ.mak/ (dźwięk podobny do polskiego "y", ale bardziej zamknięty i cofnięty)
• /e/ - jak w 에 (e), wymawiane /e/ (jak "e" w ser /sɛr/)
• /we/ - jak w 외국 (oeguk), wymawiane /we.ɡuk/ (zaczyna się od /w/, jak angielskie wet, po którym następuje /e/; część osób używa tradycyjnej samogłoski /ø/)
• /ju/ - jak w 유리 (yuri), wymawiane /ju.ɾi/ (połączenie j i u, a nie niemieckie ü jak w Müll)

Dwugłoski koreańskie

• /wa/ - jak w 와인 (wain), wymawiane /wa.in/ (jak "wa" w wakacje /vaˈkat͡sɛ/)
• /wi/ - jak w 위치 (wichi), wymawiane /wi.t͡ɕʰi/ (jak "wi" w wino /ˈvinɔ/)
• /we/ - jak w 웨이터 (weiteo), wymawiane /we.i.tʰo/ (jak "we" w węzeł /ˈwɛ̃zɛw/)
• /jo/ - jak w 요리 (yori), wymawiane /jo.ri/ (jak "jo" w jojko /ˈjɔjkɔ/)

Spółgłoski koreańskie

• /p/ - jak w 바다 (bada), wymawiane /pa.da/ (jak "p" w pat /pat/)
• /b/ - jak w 나비 (nabi), wymawiane [na.bi] (jak "b" w bal /bal/)
• /t/ - jak w 다리 (dari), wymawiane /ta.ri/ (jak "t" w tak /tak/)
• /d/ - jak w 바다 (bada), wymawiane [pa.da] (jak "d" w dom /dom/)
• /k/ - jak w 가 (ga), wymawiane /ka/ (jak "k" w kot /kɔt/)
• /ɡ/ - jak w 고기 (gogi), wymawiane [ko.ɡi] (jak "g" w gra /ɡra/)
• /s/ - jak w 사과 (sagwa), wymawiane /sa.ɡwa/ (jak "s" w sam /sam/)
• /ɕ/ - jak w 샤워 (syawo), wymawiane /ɕa.wʌ/ (jak "sz" w szum /ʃum/)
• /t͡ɕ/ - jak w 저 (jeo), wymawiane /t͡ɕʌ/ (jak "ć" w ciasto /ˈt͡ɕastɔ/)
• /t͡ɕʰ/ - jak w 처음 (cheoeum), wymawiane /t͡ɕʰʌ.ɯm/ (aspiracyjne "ć", jak "ćh" w cihło - podobne do "ć", ale z większym przydechem)
• /h/ - jak w 하늘 (haneul), wymawiane /ha.nɯl/ (jak "h" w hat /hat/)
• /m/ - jak w 마음 (ma-eum), wymawiane /ma.ɯm/ (jak "m" w mama /ˈmama/)
• /n/ - jak w 나무 (namu), wymawiane /na.mu/ (jak "n" w nina /ˈnina/)
• /ŋ/ - jak w 사랑 (sarang), wymawiane /sa.raŋ/ (jak "ng" w angielskim song /sɒŋ/)
• /ɾ/ - jak w 바람 (baram), wymawiane /pa.ɾam/ (podobne do "r" lub "d", jak w amerykańskim "butter" /ˈbʌɾər/)

Unikalne cechy wymowy koreańskiej

Chociaż wymowa koreańska dzieli pewne podobieństwa z innymi językami, ma także unikalne cechy, które są ważne dla uczących się.

• Asymilacja spółgłosek: Spółgłoski mogą upodabniać się do następnej głoski. W 국물 (gungmul) (bulion) zapisane ㄱ wymawia się jako [ŋ] przed ㅁ: [kuŋ.mul]. Jest to upodobnienie do spółgłoski nosowej.
• Spółgłoski napięte: Do koreańskich spółgłosek napiętych należą /p͈, t͈, k͈/. Wymawia się je z większym napięciem narządów mowy, a w hangulu zapisuje podwójnymi literami, np. ㅃ, ㄸ i ㄲ. To litery koreańskie, a nie znaki transkrypcji łacińskiej.
• Spółgłoski przydechowe: Przydechowe spółgłoski zwarte i afrykaty, takie jak /pʰ/, /tʰ/ i /kʰ/, wymawia się z dodatkowym podmuchem powietrza. Różnią się od swoich odpowiedników bez przydechu.
• Harmonia samogłosek: Harmonia samogłoskowa była dawniej bardziej rozpowszechniona w koreańskim. Dziś zachowuje się w niektórych końcówkach czasowników, takich jak -아 i -어, wybieranych zależnie od samogłoski tematu, oraz w wyrazach naśladujących dźwięki lub czynności.
• Struktura sylaby: Koreańskie sylaby mają ściśle określoną strukturę (C)V(C), co oznacza, że mogą zaczynać się i kończyć spółgłoską, a w środku musi być samogłoska. Na przykład, 학생 (haksaeng), wymawiane /hak.sɛŋ/.
• Lenizacja: Zwykłe spółgłoski /p, t, k/ na początku wypowiedzi są zazwyczaj bezdźwięczne, a między głoskami dźwięcznymi mogą przechodzić w [b, d, ɡ]. Ta zmiana zależna od pozycji nie ogranicza się do swobodnej mowy: na przykład 한국 (hanguk) wymawia się [han.ɡuk̚].
• Intonacja i regionalny akcent tonalny: Seulska odmiana koreańskiego nie rozróżnia słów za pomocą akcentu dynamicznego ani akcentu tonalnego takiego jak w japońskim. Intonacja wyznacza podział wypowiedzi i uwydatnia wybrane fragmenty. Niektóre dialekty regionalne, w tym odmiany z Gyeongsang, mają jednak akcent tonalny rozróżniający słowa.
• Elizja: W płynnej mowie głoski mogą wypadać, także poza nieformalnymi rozmowami. W 좋아 (joa) ㅎ tematu 좋- wypada przed samogłoską końcówki -아: [t͡ɕo.a]. Nie jest to /h/ na końcu całego wyrazu.