Wybierz temat szwedzkiego słownictwa, a potem wpisuj słowa i frazy z fiszek. Dzięki temu uczysz się szwedzkich słów i jednocześnie ćwiczysz dokładność pisania bezwzrokowego.
Jak korzystać ze szwedzkich fiszek
- Od czego zacząć: Najpierw wybierz znajomy temat, np. rodzinę, jedzenie, dom albo szkołę, a potem przejdź do trudniejszych grup szwedzkiego słownictwa.
- Na co zwracać uwagę podczas pisania: Ćwicz szwedzkie litery å, ä i ö oraz częste wyrazy złożone i końcówki.
- Jak śledzić postępy: Link do podsumowania pokazuje zapamiętane szwedzkie fiszki, postęp i słowa, które warto jeszcze powtórzyć.
Ludzie
Wygląd
Dom
Zakupy
Jedzenie
Jedzenie na mieście
Edukacja i nauka
Praca
Środowisko
Fiszki językowe do ćwiczenia pisania - szwedzki
Ustawienia fiszek
Fiszki mają swoje specyficzne ustawienia. Możesz wprowadzić następujące zmiany, aby dostosować swoje doświadczenie nauki słownictwa:
Wybór liczby fiszek na ćwiczenie
Możesz wybrać liczbę fiszek, które chcesz ćwiczyć podczas sesji pisania. Domyślna liczba to dziesięć. Wybranie mniejszej ilości słownictwa może być dobrym pomysłem, jeśli jesteś początkującym.
Zmiana nieobsługiwanych znaków klawiatury
Jeśli układ klawiatury nie obsługuje niektórych znaków specjalnych lub znaków diakrytycznych języka, który ćwiczysz za pomocą fiszek, system może zignorować niektóre z tych znaków. Znaki specjalne będą akceptowane jako ich najbliższe odpowiedniki w alfabecie łacińskim, jeśli to możliwe. Na przykład, jeśli słowo do wpisania to único i wpiszesz unico, ponieważ układ nie obsługuje akcentów, nie zostanie to uznane za błąd.
Symbole fonetyczne w szwedzkiej wymowie
Międzynarodowy alfabet fonetyczny (IPA) dostarcza ustandaryzowanego zestawu symboli do reprezentowania dźwięków języka mówionego. Poniżej znajdują się symbole IPA dla szwedzkiej wymowy, wraz z przykładami i opisami, w tym wymową tych dźwięków w języku polskim.
Szwedzkie samogłoski
- /ɑː/ - jak w mat, wymawiane /mɑːt/ (jak "a" w mama /ˈmama/)
- /ɛ/ - jak w hem, wymawiane /hɛm/ (jak "e" w bet /bɛt/)
- /eː/ - jak w det, wymawiane /deː/ (jak "e" w angielskim say /seɪ/)
- /iː/ - jak w fil, wymawiane /fiːl/ (jak "i" w film /film/)
- /oː/ - jak w bok, wymawiane /buːk/ (jak "u" w but /but/)
- /uː/ - jak w hus, wymawiane /hʉːs/ (jak "u" w angielskim food /fuːd/ ale z zaokrąglonymi wargami)
- /ʉː/ - jak w fru, wymawiane /frʉː/ (podobne do "u" w angielskim food /fuːd/ ale z zaokrąglonymi wargami)
- /øː/ - jak w hör, wymawiane /høːr/ (podobne do "ö" w niemieckim schön /ʃøːn/)
- /yː/ - jak w by, wymawiane /byː/ (jak "ü" w niemieckim München /ˈmʏnçən/)
Szwedzkie dyftongi
- /ai̯/ - jak w bai, wymawiane /bai̯/ (jak "aj" w maj /maj/)
- /au̯/ - jak w sauna, wymawiane /ˈsauna/ (jak "au" w autobus /awtobus/)
- /ei̯/ - jak w hej, wymawiane /hɛi̯/ (jak "ej" w jej /jej/)
Szwedzkie spółgłoski
- /p/ - jak w på, wymawiane /pɔː/ (jak "p" w pies /pjes/)
- /b/ - jak w bil, wymawiane /biːl/ (jak "b" w but /but/)
- /t/ - jak w tala, wymawiane /ˈtɑːla/ (jak "t" w tata /ˈtata/)
- /d/ - jak w dator, wymawiane /ˈdɑːtʊr/ (jak "d" w dom /dom/)
- /k/ - jak w katt, wymawiane /katː/ (jak "k" w kot /kɔt/)
- /ɡ/ - jak w gå, wymawiane /ɡoː/ (jak "g" w gołąb /ˈɡɔwɔmp/)
- /f/ - jak w få, wymawiane /foː/ (jak "f" w futro /ˈfutrɔ/)
- /v/ - jak w vin, wymawiane /viːn/ (jak "w" w wiatr /vʲatr/)
- /s/ - jak w sol, wymawiane /suːl/ (jak "s" w sam /sam/)
- /z/ - jak w zo, wymawiane /zoː/ (jak "z" w zamek /ˈzamɛk/)
- /ʃ/ - jak w sjö, wymawiane /ʃøː/ (jak "sz" w szum /ʃum/)
- /ɕ/ - jak w tjej, wymawiane /ɕɛj/ (jak "ś" w świeca /ˈɕfʲɛt͡sa/)
- /t͡ʃ/ - jak w kex, wymawiane /t͡ʃɛks/ (jak "cz" w czapka /ˈt͡ʂapka/)
- /d͡ʒ/ - jak w jätte, wymawiane /ˈd͡ʒɛtə/ (jak "dż" w dżem /d͡ʐɛm/)
- /j/ - jak w ja, wymawiane /jaː/ (jak "j" w jabłko /ˈjabwko/)
- /h/ - jak w hatt, wymawiane /hatː/ (jak "h" w hat /hat/)
- /l/ - jak w liten, wymawiane /ˈliːtɛn/ (jak "l" w las /las/)
- /r/ - jak w ros, wymawiane /ruːs/ (jak "r" w ręka /ˈrɛŋka/ - dźwięczne, wibrujące)
- /ŋ/ - jak w sjunga, wymawiane /ˈʃɵŋa/ (jak "ng" w angielskim sing /sɪŋ/)
- /m/ - jak w man, wymawiane /man/ (jak "m" w mama /ˈmama/)
- /n/ - jak w nej, wymawiane /nɛj/ (jak "n" w nos /nɔs/)
Unikalne cechy szwedzkiej wymowy
Wymowa szwedzka ma kilka charakterystycznych cech, które są ważne dla uczących się języka.
- Długość samogłosek: W szwedzkim występują zarówno krótkie, jak i długie samogłoski, a ich długość może zmieniać znaczenie słowa. Na przykład, vit (biały) /viːt/ vs. vitt (szeroki) /vit/.
- Akcent toniczny: Szwedzki używa dwóch różnych akcentów tonicznych do rozróżniania słów. Na przykład, anden (kaczka) /ˈanːdɛn/ vs. anden (duch) /ˈanːdən/.
- Spółgłoski retrofleksyjne: Niektóre spółgłoski, gdy występują po /r/, stają się retrofleksyjne, takie jak /ʈ/, /ɖ/, i /ɳ/. Na przykład, gärna (chętnie) /ˈjærːna/.
- Spółgłoski twarde i miękkie: Wymowa niektórych spółgłosek, jak "k" i "g", zmienia się w zależności od następującej samogłoski. Na przykład, kall (zimny) /kal/ vs. kyrka (kościół) /ˈɕʏrka/.
- Ostateczne spółgłoski dźwięczne: W przeciwieństwie do wielu języków, dźwięczne spółgłoski takie jak /b/, /d/, i /ɡ/ mogą występować na końcu słów i pozostawać dźwięczne. Na przykład, skog (las) /skuːɡ/.