Fiszki do nauki
słownictwa węgierskiego

Ustawienia fiszek pozwalają dostosować ćwiczenia do nauki wybranego słownictwa. Poniżej znajdziesz dostępne opcje:

• Wybór liczby fiszek na ćwiczenie

  Możesz wybrać liczbę fiszek, z którymi chcesz ćwiczyć w jednej sesji pisania. Domyślna liczba to dziesięć. Jeśli dopiero zaczynasz, możesz wybrać mniejszą liczbę fiszek.

• Zmiana nieobsługiwanych znaków klawiatury

  Jeśli układ klawiatury nie obsługuje niektórych znaków specjalnych lub znaków diakrytycznych języka, który ćwiczysz za pomocą fiszek, system może zignorować niektóre z tych znaków. Znaki specjalne będą akceptowane jako ich najbliższe odpowiedniki w alfabecie łacińskim, jeśli to możliwe. Na przykład, jeśli słowo do wpisania to único i wpiszesz unico, ponieważ układ nie obsługuje akcentów, nie zostanie to uznane za błąd.

Międzynarodowy alfabet fonetyczny (IPA) zapewnia zestandaryzowany zestaw symboli do reprezentowania dźwięków mówionego języka. Poniżej znajdują się symbole IPA dla węgierskiej wymowy, z przykładami i opisami, w tym wymową tych dźwięków w języku polskim.

Węgierskie samogłoski

• /a/ - jak w apa, wymawiane /ˈɒpɒ/ (podobne do "a" w kot /kɔt/)
• /ɛ/ - jak w egy, wymawiane /ɛɟ/ (jak "e" w meble /mɛblɛ/)
• /eː/ - jak w él, wymawiane /eːl/ (jak "e" w mleko /mlɛkɔ/)
• /i/ - jak w irány, wymawiane /ˈirɑːɲ/ (jak "i" w miasto /mʲastɔ/)
• /iː/ - jak w íz, wymawiane /iːz/ (jak "i" w lina /lʲina/, ale dłuższe)
• /o/ - jak w oda, wymawiane /ˈodɒ/ (podobne do "o" w kot /kɔt/, ale z zaokrąglonymi wargami)
• /oː/ - jak w hó, wymawiane /hoː/ (jak "o" w dom /dɔm/)
• /u/ - jak w ujj, wymawiane /ujː/ (jak "u" w but /but/)
• /uː/ - jak w bú, wymawiane /buː/ (jak "u" w but /but/, ale dłuższe)
• /ø/ - jak w öl, wymawiane /øl/ (podobne do "i" w angielskim bird /bɜːd/)
• /øː/ - jak w ő, wymawiane /øː/ (jak "i" w angielskim bird /bɜːd/, ale dłuższe)
• /y/ - jak w ügy, wymawiane /yɟ/ (jak "u" w angielskim mule /mjuːl/)
• /yː/ - jak w űr, wymawiane /yːr/ (jak "u" w angielskim mule /mjuːl/, ale dłuższe)

Węgierskie dyftongi

• W węgierskim sąsiadujące samogłoski zwykle należą do osobnych sylab i nie tworzą dyftongu. Głoski /ɒ.u/ w słowie autó /ˈɒ.u.toː/ należą do dwóch sylab, więc cały wyraz ma trzy sylaby. Dla porównania w angielskim cow /kaʊ/ dwa dźwięki samogłoskowe tworzą jedną sylabę.

Węgierskie spółgłoski

• /p/ - jak w pap, wymawiane /pɒp/ (jak "p" w pies /pjɛs/)
• /b/ - jak w bal, wymawiane /bɒl/ (jak "b" w but /but/)
• /t/ - jak w tenni, wymawiane /ˈtɛnːi/ (jak "t" w tak /tak/)
• /d/ - jak w dél, wymawiane /deːl/ (jak "d" w dom /dɔm/)
• /k/ - jak w kettő, wymawiane /ˈkɛttøː/ (jak "k" w kot /kɔt/)
• /ɡ/ - jak w gép, wymawiane /ɡeːp/ (jak "g" w gość /ɡɔɕt͡ɕ/)
• /f/ - jak w fa, wymawiane /fɒ/ (jak "f" w foka /fɔka/)
• /v/ - jak w víz, wymawiane /viːz/ (jak "w" w woda /vɔda/)
• /s/ - jak w szó, wymawiane /soː/ (jak "s" w sam /sam/)
• /z/ - jak w zebra, wymawiane /zɛbrɒ/ (jak "z" w zebra /zɛbra/)
• /ʃ/ - jak w sok, wymawiane /ʃok/ (jak "sz" w szum /ʃum/)
• /ʒ/ - jak w zseb, wymawiane /ʒɛb/ (jak "ż" w żaba /ʒaba/)
• /t͡ʃ/ - jak w csak, wymawiane /t͡ʃɒk/ (jak "cz" w czapka /ʈ͡ʂapka/)
• /d͡ʒ/ - jak w dzsip, wymawiane /d͡ʒip/ (jak "dż" w dżem /d͡ʐɛm/)
• /ɲ/ - jak w nyár, wymawiane /ɲaːr/ (jak "ń" w koń /kɔɲ/)
• /l/ - jak w ló, wymawiane /loː/ (jak "l" w las /las/)
• /r/ - jak w rózsa, wymawiane /ˈroːʒɒ/ (drżące "r" podobne do hiszpańskiego "r" w perro /ˈpero/)
• /m/ - jak w még, wymawiane /me ːɡ/ (jak "m" w mama /mama/)
• /n/ - jak w nép, wymawiane /neːp/ (jak "n" w nos /nɔs/)
• /h/ - jak w ház, wymawiane /haːz/ (jak "h" w hala /hala/)

Unikalne cechy wymowy węgierskiej

Węgierska wymowa ma unikalne cechy, które są ważne dla uczących się tego języka.

• Harmonia samogłoskowa: Węgierskie samogłoski dzielą się na przednie (np. /e/, /i/) i tylne (np. /a/, /u/). Wpływa to na formy sufiksów dodawanych do wyrazów.
• Długie i krótkie samogłoski: Podobnie jak w języku czeskim, węgierski ma zarówno długie, jak i krótkie samogłoski, a ich długość może zmieniać znaczenie wyrazu. Na przykład kór (choroba) /koːr/ vs. kor (wiek) /kor/.
• Podwojenie spółgłosek: Podwójne spółgłoski (np. /kk/, /tt/) wymawiane są dłużej niż ich pojedyncze odpowiedniki.
• Drżące "r": Węgierskie /r/ jest drżące, podobnie jak "r" w języku hiszpańskim.
• Wyraźne użycie /ʃ/ i /ʒ/: Węgierski wyraźnie rozróżnia te dźwięki, reprezentowane przez litery "s" i "zs".