Nie udało się odświeżyć ustawień pisania. Załaduj stronę ponownie, aby spróbować jeszcze raz.
Ćwiczenie pisania bezwzrokowego 2: f→g, j→h
dokładność: —
dokładność:słowa/min: —
Zasady obliczania dokładności zmieniły się. Ćwiczenie zaczyna się od początku.
Nie udało się potwierdzić zapisu ukończonego ćwiczenia. Spróbuj zapisać je ponownie. Nie musisz jeszcze raz przepisywać tekstu.
Ćwiczenie pisania bezwzrokowego 2: f→g, j→h
Klawisze i ruchy palców
Układ klawiatury: Polski.
Sięgaj palcami wskazującymi ku środkowi rzędu podstawowego. Pozostałe palce trzymaj blisko ich klawiszy wyjściowych. Po naciśnięciu wróć, ale nie usztywniaj dłoni.
- Palec wskazujący lewej ręki: Przesuń go z F na G, a następnie wróć na F.
- Palec wskazujący prawej ręki: Przesuń go z J na H, a następnie wróć na J.
Przesuwanie palców z rzędu podstawowego klawiatury
Rząd podstawowy jest punktem odniesienia, a nie przystankiem po każdej literze. W ćwiczeniu sięgania celowo wracaj palcem na klawisz wyjściowy, żeby wyczuć początek ruchu.
Pisząc słowo, przechodź do następnej litery bez dodatkowego naciskania klawisza z rzędu podstawowego. Jeśli dłoń zmieni położenie, odnajdź wypukłe oznaczenia pod palcami wskazującymi.
Sięgnięcie może prowadzić w bok w tym samym rzędzie, jak z F do G w QWERTY, albo do rzędu wyżej lub niżej. Najpierw rozpoznaj klawisz wyjściowy i palec przypisany do celu. Poruszaj tym palcem, pozostawiając resztę dłoni swobodną. Chodzi o pewne trafienie w klawisz, a nie o sztywne dociskanie pozostałych palców do klawiatury.
W zwykłym tekście dalszy ruch zależy od następnej litery. Jeśli słowo wymaga dwukrotnego naciśnięcia tego samego oddalonego klawisza, nie musisz pomiędzy naciśnięciami wracać do rzędu podstawowego. Świadomy powrót w lekcji pomaga poznać odległość; potem ćwicz łączenie tego ruchu z sąsiednimi literami.