Ćwiczenie pisania bezwzrokowego 25: ą, ć, ę, ś, ź, ż, ń, ł, ó

Klawisze i ruchy palców

Układ klawiatury: Polski.

Znaki, które dzielą jeden klawisz, wpisuj tym samym palcem. Dodanie Shift czy AltGr zmienia znak, ale palec nadal sięga w to samo miejsce. Zachowaj ten ruch, gdy uczysz się dodatkowego naciśnięcia. Zmienianie palca przy każdej kombinacji utrudnia zapamiętanie położenia klawisza.

+ oznacza przytrzymanie klawiszy jednocześnie.

• ą: AltGr + A
• ł: AltGr + L
• ę: AltGr + E
• ó: AltGr + O
• ć: AltGr + C
• ń: AltGr + N
• ś: AltGr + S
• ź: AltGr + X
• ż: AltGr + Z

W układzie polskim programisty polskie litery wpisujesz z prawym Altem (AltGr). Przytrzymaj go na czas naciśnięcia klawisza litery, a potem puść. Dla wielkiej litery dodaj Shift do tej kombinacji.

Przy ą i ś możesz trzymać prawy Alt kciukiem prawej ręki. A naciskaj małym palcem lewej ręki, a S palcem serdecznym. Ćwicz zwalnianie AltGr przed kolejną zwykłą literą, żeby nie wpisywać polskich znaków tam, gdzie ich nie potrzebujesz.

Uważaj na ź i ż: ź wpisujesz z AltGr + X, a ż z AltGr + Z. To dwa różne znaki, więc ćwicz je osobno, zanim połączysz je w szybkie sekwencje.

Na Macu wybierz źródło wprowadzania Polish Pro (polski pro) i używaj Option zamiast AltGr. Angielski układ daje z Option inne znaki, nawet jeśli na klawiszach widzisz te same litery. Sprawdź Podgląd klawiatury przy wciśniętym Option. Przy znakach wpisywanych prawą ręką, takich jak ł, możesz użyć lewego Option, żeby nie rozciągać jednej dłoni. Command nie zastępuje Option.

Wpisywanie akcentów i używanie kombinacji klawiszy

Akcenty i inne znaki diakrytyczne należą do poprawnej pisowni w wielu językach. Hiszpańskie litery takie jak á i é mogą wskazywać akcent w słowie i odróżniać słowa; w portugalskim używa się między innymi é, ê i ã. Sposób ich wpisywania zależy od układu klawiatury: niektóre mają własny klawisz, inne wymagają klawisza modyfikującego albo naciśnięcia klawisza akcentu, a potem litery.

Ćwicz kombinację lub kolejność naciśnięć odpowiednią dla swojego układu, żeby dokładnie wpisywać znaki. W innych systemach pisma również stosuje się sekwencje klawiszy. Koreański hangul jest alfabetem, w którym spółgłoski i samogłoski tworzą bloki sylabowe.

W powszechnie używanej koreańskiej metodzie wprowadzania tekstu wpisujesz kolejno poszczególne litery, a program łączy je w sylabę. Niektóre litery wymagają też klawisza Shift. Nauka pisania w innym języku wymaga ćwiczeń, zwłaszcza gdy nie znasz położenia liter lub kolejności ich wpisywania. Daj sobie czas na poznanie systemu pisma i sposobu wprowadzania jego znaków na klawiaturze.

Nazwy "Łódź" i "Śląsk" wymagają wielkich polskich liter. W układzie programisty przytrzymaj Shift i AltGr, a dopiero potem naciśnij klawisz litery. Jeśli wychodzi zwykła litera łacińska albo mała polska litera, sprawdź, czy oba modyfikatory były już wciśnięte. Na Macu kombinacja zależy od wybranego źródła wprowadzania.