Dziadzia Ejdziatowicz ma natomiast swój czas ochronny w listopadzie, ponieważ wtedy bierze kąpiele lecznicze oraz specjalne naświetlania, i to go osłabia. U pani Kalino czas ochronny przypada na marzec. W tym miesiącu pani Kalino nie wytrzymuje już dłużej nerwowo, nachodzą ją czarne myśli i nosi się z zamiarem porzucenia czynnej pracy gogicznej. Przeciwdziałamy temu skutecznie, stosując czas ochronny, w wyniku czego pani Kalino odzyskuje równowagę psychiczną, nabiera wiary w młodzież i w sens swojego posłannictwa gogicznego. Pan Nierucha, gimnastyk, ma swój czas ochronny w kwietniu, ponieważ wtedy rozgrywa finał wyczerpującego turnieju brydżowego jako zawodnik Sparty i musi mieć zapewnione warunki. Podtrzymujemy więc jego kondycję. W stosunku do wszystkich gogów stosujemy zawsze zwyczajny czas ochronny w okresie poprzedzającym sesje nauczycielskie, aby przychylnie usposobić Ciało do uczniów. Prócz tego ogłasza się nadzwyczajny czas ochronny w razie potrzeby. Na przykład choroby, nieszczęścia rodzinnego, przeprowadzki i innych wydarzeń losowych.

Powtarzam, że w stosunku do Alcybiadesa czas ochronny trwa zawsze, ponieważ Alcybiades podlega ochronie zasadniczej i należy do rezerwatu gogicznego.