Franse woordkaarten
om woordenschat te leren

Met de instellingen van de woordkaarten kun je bepalen hoeveel kaarten je per sessie oefent en hoe je de woorden invoert:

• Het aantal woordkaarten per oefening kiezen

  Je kunt kiezen hoeveel woordkaarten je tijdens een typsessie oefent. Standaard zijn dat er tien. Begin met een kleiner aantal kaarten als je de woorden nog niet kent en verhoog het aantal zodra je eraan toe bent.

• Speciale tekens als Latijnse basisletters invoeren

  Als je toetsenbordindeling niet alle tekens van de taal bevat, kun je de optie inschakelen om ondersteunde speciale tekens als Latijnse basisletters in te voeren. Dan mag je bijvoorbeeld unico typen in plaats van único, zonder dat dit als fout telt. Met de optie uitgeschakeld moet je de oorspronkelijke spelling gebruiken.

Het Internationaal Fonetisch Alfabet (IPA) biedt een gestandaardiseerd systeem van symbolen om de klanken van gesproken taal weer te geven. Hieronder staan de IPA-symbolen voor de Franse uitspraak met woordvoorbeelden en uitleg. De Franse klanken worden vergeleken met Nederlandse klanken en klanken uit andere talen.

Franse klinkers

• /a/ - zoals in chat, uitgesproken als /ʃa/ (zoals "a" in het Nederlandse woord dag)
• /e/ - zoals in clé, uitgesproken als /kle/ (zoals "ee" in het Nederlandse woord meer)
• /i/ - zoals in fini, uitgesproken als /fini/ (zoals "ie" in het Nederlandse woord lief)
• /o/ - zoals in eau, uitgesproken als /o/ (zoals "oo" in het Nederlandse woord boot)
• /u/ - zoals in fou, uitgesproken als /fu/ (zoals "oe" in het Nederlandse woord boek)
• /ə/ - zoals in le, uitgesproken als /lə/ (zoals de stomme "e" in het Nederlandse woord de)
• /ɛ/ - zoals in mère, uitgesproken als /mɛʁ/ (zoals "e" in het Nederlandse woord bed)
• /ɔ/ - zoals in porte, uitgesproken als /pɔʁt/ (zoals "o" in het Nederlandse woord pot)
• /y/ - zoals in lune, uitgesproken als /lyn/ (zoals "u" in het Nederlandse woord muren)

Franse nasale klinkers

• /ɑ̃/ - zoals in sans, uitgesproken als /sɑ̃/ (de an in het Franse sans; laat tijdens de klinker ook lucht door de neus gaan, zonder een aparte n toe te voegen)
• /ɛ̃/ - zoals in pain, uitgesproken als /pɛ̃/ (de ien in het Franse bien; laat tijdens de klinker ook lucht door de neus gaan, zonder een aparte n toe te voegen)
• /œ̃/ - zoals in un, uitgesproken als /œ̃/ (de un in het Franse un, een geronde neusklinker zonder een aparte n erachter)
• /ɔ̃/ - zoals in nom, uitgesproken als /nɔ̃/ (de on in het Franse nom; laat tijdens de klinker ook lucht door de neus gaan, zonder een aparte m toe te voegen)

Franse medeklinkers

• /p/ - zoals in papa, uitgesproken als /papa/ (zoals "p" in het Nederlandse woord papa)
• /b/ - zoals in beau, uitgesproken als /bo/ (zoals "b" in het Nederlandse woord boot)
• /t/ - zoals in tête, uitgesproken als /tɛt/ (zoals "t" in het Nederlandse woord tent)
• /d/ - zoals in deux, uitgesproken als /dø/ (zoals "d" in het Nederlandse woord dak)
• /k/ - zoals in clé, uitgesproken als /kle/ (zoals "k" in het Nederlandse woord kat)
• /ɡ/ - zoals in gâteau, uitgesproken als /ɡato/ (een plofklank, niet de wrijfklank g in het Nederlandse gat)
• /f/ - zoals in fille, uitgesproken als /fij/ (zoals "f" in het Nederlandse woord fijn)
• /v/ - zoals in vin, uitgesproken als /vɛ̃/ (zoals "v" in het Nederlandse woord vet)
• /s/ - zoals in sac, uitgesproken als /sak/ (zoals "s" in het Nederlandse woord sap)
• /z/ - zoals in zoo, uitgesproken als /zo/ (zoals "z" in het Nederlandse woord zebra)
• /ʃ/ - zoals in chat, uitgesproken als /ʃa/ (zoals "sj" in het Nederlandse woord sjabloon)
• /ʒ/ - zoals in je, uitgesproken als /ʒə/ (de j in het Franse woord journal)
• /m/ - zoals in maman, uitgesproken als /mamɑ̃/ (zoals "m" in het Nederlandse woord mama)
• /n/ - zoals in nom, uitgesproken als /nɔ̃/ (zoals "n" in het Nederlandse woord noot)
• /ɲ/ - zoals in agneau, uitgesproken als /aɲo/ (zoals "gn" in het Franse woord agneau)
• /l/ - zoals in lire, uitgesproken als /liʁ/ (zoals "l" in het Nederlandse woord licht)
• /ʁ/ - zoals in rouge, uitgesproken als /ʁuʒ/ (zoals "r" in het Franse woord rouge)

Franse halfklinkers

• /j/ - zoals in yeux, uitgesproken als /jø/ (zoals "j" in het Nederlandse woord ja)
• /ɥ/ - zoals in huit, uitgesproken als /ɥit/ (van de geronde voorklinker ü naar de volgende klinker, maar korter dan een losse klinker zoals in het Duitse München)
• /w/ - zoals in oui, uitgesproken als /wi/ (zoals "w" in het Engelse woord we)

Unieke kenmerken van de Franse uitspraak

De Franse uitspraak heeft verschillende unieke kenmerken die het onderscheiden van andere talen. Enkele belangrijke kenmerken zijn:

• Stille letters: Veel Franse woorden hebben stille letters, vooral aan het einde van woorden. Bijvoorbeeld, in "comment" is de laatste "t" stil.
• Neusklanken: Frans bevat neusklanken, die worden uitgesproken door lucht door de neus te laten ontsnappen. Voorbeelden zijn "an," "en" en "on."
• Liaison en elisie: Bij liaison wordt een normaal stille eindmedeklinker verbonden met het volgende woord als dat met een klinkerklank begint, zoals in "les amis" [lezami]. Afhankelijk van de grammaticale context is liaison verplicht, mogelijk of uitgesloten. Bij elisie valt de eindklinker van bepaalde korte woorden weg, zoals in "l'amie". Een zogenoemde geaspireerde h verhindert beide verschijnselen, hoewel de h zelf niet wordt uitgesproken.
• Intonatie: Ja-neevragen hebben vaak een stijgende intonatie. Vragen met een vraagwoord kunnen met een dalende intonatie eindigen, net als mededelende zinnen. De intonatie hangt ook af van de context en de bedoeling van de spreker.
• Enkelvoudige klinkers: Franse enkelvoudige klinkers behouden hun klank tijdens het uitspreken. Anders dan bij een tweeklank verschuift de uitspraak niet naar een andere klinker.
• Diakritische tekens: Frans gebruikt verschillende diakritische tekens, zoals het accent aigu (é), het accent grave (è), het circumflex (ê), het trema (ë) en de cedille (ç).

Let bij het oefenen op stille letters, neusklinkers en liaison. Vergelijk losse woorden met dezelfde woorden in een zin en spreek korte zinnen na.