Spaanse woordkaarten
om woordenschat te leren

Met de instellingen van de woordkaarten kun je bepalen hoeveel kaarten je per sessie oefent en hoe je de woorden invoert:

• Het aantal woordkaarten per oefening kiezen

  Je kunt kiezen hoeveel woordkaarten je tijdens een typsessie oefent. Standaard zijn dat er tien. Begin met een kleiner aantal kaarten als je de woorden nog niet kent en verhoog het aantal zodra je eraan toe bent.

• Speciale tekens als Latijnse basisletters invoeren

  Als je toetsenbordindeling niet alle tekens van de taal bevat, kun je de optie inschakelen om ondersteunde speciale tekens als Latijnse basisletters in te voeren. Dan mag je bijvoorbeeld unico typen in plaats van único, zonder dat dit als fout telt. Met de optie uitgeschakeld moet je de oorspronkelijke spelling gebruiken.

Het Internationaal Fonetisch Alfabet (IPA) geeft spraakklanken weer met vaste symbolen. Hieronder staan Spaanse klinkers en medeklinkers, met woordvoorbeelden en uitleg. Vergelijkingen met Nederlandse klanken of klanken uit andere talen helpen je op weg, maar zijn niet altijd exacte overeenkomsten.

Spaanse klinkers

• /a/ - zoals in casa, uitgesproken als /ˈkasa/ (zoals "a" in papa /ˈpɑpɑ/)
• /e/ - zoals in mesa, uitgesproken als /ˈmesa/ (zoals "e" in bed /bɛt/)
• /i/ - zoals in vida, uitgesproken als /ˈβida/ (zoals "ie" in vies /vis/)
• /o/ - zoals in loco, uitgesproken als /ˈloko/ (de oo in boot /boːt/, maar korter; niet de oe in moeder)
• /u/ - zoals in luna, uitgesproken als /ˈluna/ (zoals "oe" in boek /buk/)

Spaanse tweeklanken

• /ai̯/ - zoals in aire, uitgesproken als /ˈai̯ɾe/ (de a in haai /haːi/, gevolgd door een korte i binnen dezelfde lettergreep)
• /ei̯/ - zoals in rey, uitgesproken als /ˈrei̯/ (begint met een meer gesloten e dan de ei in ei /ɛi/)
• /oi̯/ - zoals in hoy, uitgesproken als /oi̯/ (ongeveer de ooi in kooi /koːi/, maar zonder dezelfde lange o)
• /au̯/ - zoals in causa, uitgesproken als /ˈkau̯sa/ (zoals "au" in auto /ˈʌuto/)
• /eu̯/ - zoals in europa, uitgesproken als /eu̯ˈɾopa/ (van /e/ naar /u/ binnen één lettergreep; anders dan de eu in Europa /øːˈroːpa/)

Spaanse medeklinkers

• /p/ - zoals in pato, uitgesproken als /ˈpato/ (zoals "p" in papa /ˈpɑpɑ/)
• /b/ - zoals in boca, uitgesproken als /ˈboka/ (zoals "b" in boek /buk/)
• /t/ - zoals in taza, uitgesproken als /ˈtasa/ (zoals "t" in tafel /ˈtaːfəl/)
• /d/ - zoals in dado, uitgesproken als /ˈdado/ (zoals "d" in doos /doːs/)
• /k/ - zoals in casa, uitgesproken als /ˈkasa/ (zoals "k" in kaas /kaːs/)
• /ɡ/ - zoals in gato, uitgesproken als /ˈɡato/ (anders dan de g in goud /ɣɑut/ wordt /ɡ/ met een korte afsluiting van de luchtstroom uitgesproken)
• /f/ - zoals in foca, uitgesproken als /ˈfoka/ (zoals "f" in foto /ˈfoːto/)
• /θ/ - zoals in cielo, uitgesproken als /ˈθjelo/ (de th in het Engelse think /θɪŋk/, niet de z in zes /zɛs/; sommige Spaanse regio's gebruiken hier /s/)
• /s/ - zoals in sopa, uitgesproken als /ˈsopa/ (zoals "s" in soep /sup/)
• /x/ - zoals in caja, uitgesproken als /ˈkaxa/ (zoals "ch" in Duits Ach /ax/)
• /ʝ/ - zoals in calle, uitgesproken als /ˈkaʝe/ (lijkt op de j in jaar /jaːr/, maar met meer wrijving; de uitspraak verschilt per regio)
• /ɟ͡ʝ/ - zoals in llama, uitgesproken als /ˈɟ͡ʝama/ (een palatale plof-wrijfklank, niet precies de Engelse dj in DJ; soms wordt deze klank als /ʝ/ uitgesproken)
• /t͡ʃ/ - zoals in chico, uitgesproken als /ˈt͡ʃiko/ (zoals "tsj" in tsja /tsja/)
• /m/ - zoals in mano, uitgesproken als /ˈmano/ (zoals "m" in man /mɑn/)
• /n/ - zoals in nido, uitgesproken als /ˈnido/ (zoals "n" in neus /nøs/)
• /ɲ/ - zoals in niño, uitgesproken als /ˈniɲo/ (een palatale neusklank, ongeveer de nj in oranje /oˈrɑɲə/; de n in nieuwjaar is geen /ɲ/)
• /l/ - zoals in luna, uitgesproken als /ˈluna/ (zoals "l" in lamp /lɑmp/)
• /ʎ/ - zoals in llama, uitgesproken als /ˈʎama/ (een palatale laterale klank: de lucht stroomt langs de zijkanten van de tong, niet dezelfde opeenvolging van l en j als in miljoen /mɪlˈjun/; ll wordt in veel regio's als /ʝ/ uitgesproken)
• /r/ - zoals in ratón, uitgesproken als /raˈton/ (zoals "r" in rood /roːt/ - gerold)
• /ɾ/ - zoals in pero, uitgesproken als /ˈpeɾo/ (zoals "r" in kar /kɑr/ - tap)
• /β/ - zoals in vaca, uitgesproken als /ˈβaka/ (anders dan bij de v in vaar /vaːr/ gebruik je beide lippen, zonder ze helemaal te sluiten)
• /ð/ - zoals in cada, uitgesproken als /ˈkaða/ (de th in het Engelse this /ðɪs/; anders dan bij de d in dag /dɑx/ sluit je de luchtstroom niet helemaal af)
• /ɣ/ - zoals in amigo, uitgesproken als /aˈmiɣo/ (niet de plofklank g in het Engelse dog /dɒɡ/; eerder de stemhebbende wrijfklank g in goud /ɣɑut/)

Unieke kenmerken van de Spaanse uitspraak

De Spaanse uitspraak heeft verschillende unieke kenmerken die het onderscheiden van andere talen. Enkele van deze karakteristieke kenmerken zijn:

• Klinkerklanken: Het Spaans heeft vijf klinkerfonemen: /a, e, i, o, u/. De klinkerlengte onderscheidt geen woordbetekenissen, en onbeklemtoonde klinkers behouden meestal hun klankkwaliteit. De precieze uitspraak hangt wel af van de omringende klanken en de regionale variant.
• Medeklinkeruitspraak: Sommige Spaanse medeklinkers worden anders uitgesproken dan in het Nederlands. De r wordt getikt of gerold, afhankelijk van de plaats in het woord en de spelling. Een gerolde r komt ook in het Nederlands voor. In het Spaans kan het verschil tussen r en rr de betekenis veranderen, zoals in "pero" en "perro".
• Klemtoonpatronen: Spaanse woorden volgen doorgaans voorspelbare klemtoonpatronen. Woorden die eindigen op een klinker, "n" of "s" krijgen meestal de klemtoon op de voorlaatste lettergreep, terwijl andere woorden de klemtoon op de laatste lettergreep hebben.
• Gebruik van de letter "Ñ": De letter ñ staat voor de palatale neusklank /ɲ/, zoals in "niño". Die klank komt ook voor in andere talen, bijvoorbeeld in het Italiaanse "gnocco". Het is geen gewone opeenvolging van n en j.
• Medeklinkerclusters: Spaanse woorden kunnen met medeklinkergroepen beginnen, zoals pr in "primavera" en tr in "tren". Bij leenwoorden die beginnen met s gevolgd door een medeklinker wordt vaak een e vooraan toegevoegd, zoals in "estrés", uit het Engelse "stress".
• Zachte en harde "C" en "G": C klinkt als /k/ voor a, o en u. Voor e en i staat de letter voor /s/ of /θ/, afhankelijk van de Spaanse taalvariant. G voor a, o en u is de harde g van "gato"; voor e en i wordt het de achter in de mond gevormde wrijfklank /x/. In sommige regio's lijkt die meer op de Engelse h.

Oefen de klinkers, r-klanken, ñ en klemtoon met de woordvoorbeelden. Luister ook naar regionale verschillen in de uitspraak van dezelfde letters.