Κάρτες λεξιλογίου
για ιαπωνικό λεξιλόγιο

Οι κάρτες λεξιλογίου έχουν τις δικές τους ρυθμίσεις. Μπορείς να αλλάξεις τις παρακάτω επιλογές ανάλογα με το πώς θέλεις να εξασκηθείς:

• Επιλογή αριθμού καρτών λεξιλογίου ανά άσκηση

  Μπορείς να επιλέξεις με πόσες κάρτες λεξιλογίου θα εξασκηθείς σε κάθε άσκηση πληκτρολόγησης. Η προεπιλεγμένη τιμή είναι δέκα κάρτες. Αν μόλις ξεκινάς, μπορείς να επιλέξεις λιγότερες.

Το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο (IPA) παρέχει ένα τυποποιημένο σύνολο συμβόλων για την αναπαράσταση των ήχων της ομιλίας. Παρακάτω παρατίθενται τα σύμβολα IPA για την ιαπωνική προφορά, με παραδείγματα και περιγραφές, συμπεριλαμβανομένης της προφοράς αυτών των ήχων στα ελληνικά.

Ιαπωνικά φωνήεντα

• /a/ - όπως στο あめ (ame), προφέρεται /a.me/ (όπως "α" στο μάνα /ˈmana/)
• /i/ - όπως στο いぬ (inu), προφέρεται /i.nu/ (όπως "ι" στο είμαι /ˈime/)
• /u/ - όπως στο うみ (umi), προφέρεται /u.mi/ (παρόμοιο με "ου" στο πού /pu/)
• /e/ - όπως στο えび (ebi), προφέρεται /e.bi/ (όπως "ε" στο έχω /ˈeχo/)
• /o/ - όπως στο おとこ (otoko), προφέρεται /o.to.ko/ (όπως "ο" στο όχι /ˈoçi/)

Ιαπωνικά σύμφωνα

• /k/ - όπως στο かぜ (kaze), προφέρεται /ka.ze/ (όπως "κ" στο κακό /kaˈko/)
• /ɡ/ - όπως στο がっこう (gakkou), προφέρεται /ɡak.koː/ (όπως "γ" στο γάτα /ˈɣata/)
• /s/ - όπως στο さくら (sakura), προφέρεται /sa.ku.ra/ (όπως "σ" στο σοκ /sok/)
• /z/ - όπως στο ぞう (zou), προφέρεται /zoː/ (όπως "ζ" στο ζάρι /ˈzari/)
• /t/ - όπως στο たべもの (tabemono), προφέρεται /ta.be.mo.no/ (όπως "τ" στο ταμείο /taˈmio/)
• /d/ - όπως στο でんしゃ (densha), προφέρεται /den.ʃa/ (όπως "δ" στο δελφίνι /ðelˈfini/)
• /n/ - όπως στο ねこ (neko), προφέρεται /ne.ko/ (όπως "ν" στο ναι /ne/)
• /h/ - όπως στο はな (hana), προφέρεται /ha.na/ (όπως "χ" στο χέρι /ˈçeri/)
• /m/ - όπως στο みず (mizu), προφέρεται /mi.zu/ (όπως "μ" στο μαμά /maˈma/)
• /r/ - όπως στο りんご (ringo), προφέρεται /riŋ.ɡo/ (όπως "ρ" στο ρέμα /ˈrema/, αλλά πιο σύντομο και παρόμοιο με "δ" στο "δρόμο")
• /w/ - όπως στο わかる (wakaru), προφέρεται /wa.ka.ru/ (όπως "β" στο βάρος /ˈvaros/)
• /j/ - όπως στο やま (yama), προφέρεται /ja.ma/ (όπως "γ" στο γιατρός /ʝaˈtros/)

Άλλοι ιαπωνικοί συμφωνικοί ήχοι

• /ɕ/ - όπως στο しろ (shiro), προφέρεται /ɕi.ro/ (όπως "σ" στο σίγμα /ˈsiɣma/, αλλά πιο μαλακό)
• /t͡ɕ/ - όπως στο ちかてつ (chikatetsu), προφέρεται /t͡ɕi.ka.te.tsu/ (όπως "τσ" στο τσακί /ˈtsaki/)
• /ɸ/ - όπως στο ふね (fune), προφέρεται /ɸu.ne/ (δεν υπάρχει ελληνικό ισοδύναμο, μοιάζει με το "φ" στο αγγλικό fun /fʌn/, αλλά προφέρεται με τα δύο χείλη)
• /dz/ - όπως στο あずま (adzuma), προφέρεται /ad͡zu.ma/ (όπως "ζ" στο ζάρι /ˈzari/)

Μοναδικά χαρακτηριστικά της ιαπωνικής προφοράς

Αν και η ιαπωνική προφορά μοιράζεται κάποιες ομοιότητες με άλλες γλώσσες, έχει επίσης μοναδικά χαρακτηριστικά που είναι σημαντικά για τους μαθητές της γλώσσας.

• Τονικό ύψος: Στην ιαπωνική του Τόκιο, οι διαφορές στο τονικό ύψος διακρίνουν λέξεις. はし (hashi, γέφυρα) [haɕi] (χαμηλό-υψηλό) vs. はし (hashi, ξυλάκια φαγητού) [haɕi] (υψηλό-χαμηλό).
• Μήκος φωνηέντων: Σε αντίθεση με τα νέα ελληνικά, τα ιαπωνικά έχουν κοντά και μακριά φωνήεντα, που μπορούν να αλλάξουν το νόημα μιας λέξης. Για παράδειγμα, おばさん (obasan, θεία) /o.ba.san/ vs. おばあさん (obaasan, γιαγιά) /o.baː.san/.
• Διπλασιασμός συμφώνων: Το μήκος των συμφώνων μπορεί επίσης να αλλάξει το νόημα μιας λέξης. Για παράδειγμα, きて (kite, έλα) /ki.te/ vs. きって (kitte, γραμματόσημο) /kit.te/.
• Ρινικοί ήχοι: Το ρινικό ん καταλαμβάνει μία μόρα και η προφορά του αλλάζει ανάλογα με τον επόμενο ήχο. Στο かんじ (kanji) προφέρεται περίπου ως [n] πριν από το [dʑ]: [kan.dʑi]. Το [ɴ] είναι μια πιθανή πραγμάτωση σε άλλα περιβάλλοντα, όχι ήχος αποκλειστικά ιαπωνικός. Μπορεί επίσης να ρινικοποιηθεί το προηγούμενο φωνήεν.
• Ομοιόμορφος ρυθμός: Ο ρυθμός της ιαπωνικής περιγράφεται με μόρες, μονάδες μέτρησης του βάρους της συλλαβής. Ένα σύντομο φωνήεν μετρά ως μία μόρα και ένα μακρό ως δύο· το ん και το πρώτο μέρος ενός διπλού συμφώνου μετρούν από μία. Οι μόρες αποτελούν τη βάση του ρυθμού, αλλά η πραγματική διάρκειά τους ποικίλλει στην ομιλία.
• Ουρανικοποίηση: Πριν από το /i/, ορισμένα σύμφωνα προφέρονται με ουρανικοποίηση: το き (ki) μπορεί να αποδοθεί ως [kʲi]. Για το s, σύγκρινε το さ [sa] με το し (shi) [ɕi]. Τα παραδείγματα δείχνουν πώς η γλώσσα πλησιάζει τον ουρανίσκο σε διαφορετικά σύμφωνα.
• Αηχοποίηση φωνηέντων: Τα φωνήεντα /i/ και /u/ συχνά γίνονται άηχα ανάμεσα σε άηχα σύμφωνα ή σε ορισμένες θέσεις στο τέλος λέξης. Στο です (desu, είναι), το τελικό φωνήεν μπορεί να είναι άηχο και σχεδόν ανεπαίσθητο: [desɯ̥]. Αυτό συμβαίνει και στον ευγενικό λόγο· η αηχοποίηση δεν σημαίνει πάντα πλήρη αποβολή του φωνήεντος.
• Ήχοι L και V: Η ιαπωνική δεν διακρίνει το /l/ από τον συνήθη ήχο r, που προφέρεται με ένα σύντομο χτύπημα της γλώσσας [ɾ]. Το /v/ συχνά αντικαθίσταται από /b/, αλλά ορισμένοι ομιλητές χρησιμοποιούν [v] σε δάνειες λέξεις. Αυτές οι διαφορές μπορεί να δυσκολεύουν τους Ιάπωνες όταν μαθαίνουν ελληνική προφορά.