Κάρτες λεξιλογίου
για ισπανικό λεξιλόγιο

Οι κάρτες λεξιλογίου έχουν τις δικές τους ρυθμίσεις. Μπορείς να αλλάξεις τις παρακάτω επιλογές ανάλογα με το πώς θέλεις να εξασκηθείς:

• Επιλογή αριθμού καρτών λεξιλογίου ανά άσκηση

  Μπορείς να επιλέξεις με πόσες κάρτες λεξιλογίου θα εξασκηθείς σε κάθε άσκηση πληκτρολόγησης. Η προεπιλεγμένη τιμή είναι δέκα κάρτες. Αν μόλις ξεκινάς, μπορείς να επιλέξεις λιγότερες.

• Αλλαγή μη υποστηριζόμενων χαρακτήρων πληκτρολογίου

  Αν η διάταξη του πληκτρολογίου σου δεν υποστηρίζει ορισμένους χαρακτήρες ή διακριτικά της γλώσσας που μαθαίνεις με κάρτες λεξιλογίου, μπορείς να ενεργοποιήσεις τη σχετική επιλογή στις ρυθμίσεις. Τότε το σύστημα δέχεται, όπου είναι δυνατόν, το πλησιέστερο βασικό λατινικό γράμμα αντί για τον ειδικό χαρακτήρα. Για παράδειγμα, αν η λέξη που θέλεις να πληκτρολογήσεις είναι único και πληκτρολογήσεις unico επειδή η διάταξή σου δεν υποστηρίζει τόνους, δεν θα θεωρείται σφάλμα.

Το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο (IPA) παρέχει ένα τυποποιημένο σύνολο συμβόλων για την αναπαράσταση των ήχων της ομιλούμενης γλώσσας. Παρακάτω παρατίθενται τα σύμβολα IPA για την ισπανική προφορά με παραδείγματα, περιγραφές και συγκρίσεις με ήχους της ελληνικής ή άλλων γλωσσών. Οι συγκρίσεις είναι κατά προσέγγιση, καθώς οι ήχοι δεν είναι πάντα ίδιοι.

Ισπανικά φωνήεντα

• /a/ - όπως στο casa, προφέρεται /ˈkasa/ (όπως το "α" στο άνθρωπος /ˈanθropos/)
• /e/ - όπως στο mesa, προφέρεται /ˈmesa/ (όπως το "ε" στο μέλισσα /ˈmɛlisa/)
• /i/ - όπως στο vida, προφέρεται /ˈβida/ (όπως το "ι" στο ίππος /ˈipos/)
• /o/ - όπως στο loco, προφέρεται /ˈloko/ (όπως το "ο" στο όμορφος /ˈomorfos/)
• /u/ - όπως στο luna, προφέρεται /ˈluna/ (όπως το "ου" στο ούτε /ˈute/)

Ισπανικοί δίφθογγοι

• /ai̯/ - όπως στο aire, προφέρεται /ˈai̯ɾe/ (όπως το "άι" στο γάιδαρος /ˈɣaiðaros/)
• /ei̯/ - όπως στο rey, προφέρεται /ˈrei̯/ (όπως τους διαδοχικούς φωνηεντικούς ήχους στο λέει /ˈlei/)
• /oi̯/ - όπως στο hoy, προφέρεται /oi̯/ (όπως το "όι" στο ρόιδι /ˈroiði/)
• /au̯/ - όπως στο causa, προφέρεται /ˈkau̯sa/ (όπως τους ήχους "άου" στο άου /au/)
• /eu̯/ - όπως στο Europa, προφέρεται /eu̯ˈɾopa/ (μετάβαση από /e/ σε /u/· διαφέρει από το "ευ" στο εύκολος /ˈɛfkolos/, που προφέρεται /ef/)

Ισπανικά σύμφωνα

• /p/ - όπως στο pato, προφέρεται /ˈpato/ (όπως το "π" στο πατέρας /paˈtɛras/)
• /b/ - όπως στο boca, προφέρεται /ˈboka/ (όπως το "μπ" στο μπάλα /ˈbala/)
• /t/ - όπως στο taza, προφέρεται /ˈtasa/ (όπως το "τ" στο ταβέρνα /taˈvɛrna/)
• /d/ - όπως στο dado, προφέρεται /ˈdado/ (όπως το "ντ" στο ντομάτα /doˈmata/)
• /k/ - όπως στο casa, προφέρεται /ˈkasa/ (όπως το "κ" στο καφές /kaˈfɛs/)
• /ɡ/ - όπως στο gato, προφέρεται /ˈɡato/ (όπως το "γκ" στο γκολ /ɡol/)
• /f/ - όπως στο foca, προφέρεται /ˈfoka/ (όπως το "φ" στο φως /fos/)
• /θ/ - όπως στο cielo, προφέρεται /ˈθjelo/ (όπως το "th" στο αγγλικό think /θɪŋk/ ή το "θ" στο θεός /θeˈos/· αυτή η προφορά απαντά σε μεγάλο μέρος της Ισπανίας, ενώ αλλού χρησιμοποιείται /s/)
• /s/ - όπως στο sopa, προφέρεται /ˈsopa/ (όπως το "σ" στο σπίτι /ˈspiti/)
• /x/ - όπως στο caja, προφέρεται /ˈkaxa/ (όπως το "χ" στο χαρά /xaˈra/)
• /ʝ/ - όπως στο calle, προφέρεται /ˈkaʝe/ (όπως το "γ" στο γιατρός /ʝaˈtros/)
• /ɟ͡ʝ/ - όπως στο llama, προφέρεται /ˈɟ͡ʝama/ (ουρανικός προστριβόμενος ήχος, διαφορετικός από το ελληνικό "τζ" στο τζάμι /ˈd͡zami/· σε άλλες θέσεις μπορεί να προφέρεται /ˈʝama/)
• /t͡ʃ/ - όπως στο chico, προφέρεται /ˈt͡ʃiko/ (με τη γλώσσα πιο πίσω από ό,τι για το ελληνικό "τσ" στο τσάντα /ˈt͡sanda/)
• /m/ - όπως στο mano, προφέρεται /ˈmano/ (όπως το "μ" στο μητέρα /miˈtɛra/)
• /n/ - όπως στο nido, προφέρεται /ˈnido/ (όπως το "ν" στο νερό /neˈro/)
• /ɲ/ - όπως στο niño, προφέρεται /ˈniɲo/ (όπως το "νι" στο νιάου /ˈɲau/)
• /l/ - όπως στο luna, προφέρεται /ˈluna/ (όπως το "λ" στο λάδι /ˈladi/)
• /ʎ/ - όπως στο llama, προφέρεται /ˈʎama/ (όπως το "λει" στο δουλειά /ðuˈʎa/· σε πολλές ισπανικές προφορές συμπίπτει με το /ʝ/, οπότε η λέξη προφέρεται /ˈʝama/)
• /r/ - όπως στο ratón, προφέρεται /raˈton/ (όπως το "ρ" στο ρόδι /ˈroði/ - παλλόμενο)
• /ɾ/ - όπως στο pero, προφέρεται /ˈpeɾo/ (όπως το "ρ" στο παρά /paˈra/ - ένα σύντομο χτύπημα της γλώσσας)
• /β/ - όπως στο vaca, προφέρεται /ˈβaka/ (ο αέρας περνά ανάμεσα στα δύο χείλη· δεν προφέρεται με τα πάνω δόντια στο κάτω χείλος, όπως το "β" στο βάση /ˈvasi/)
• /ð/ - όπως στο cada, προφέρεται /ˈkaða/ (όπως το "th" στα αγγλικά this /ðɪs/, μπορεί να μοιάζει με το "δ" στο δέντρο /ˈðɛndro/ - μαλακότερο)
• /ɣ/ - όπως στο amigo, προφέρεται /aˈmiɣo/ (περίπου όπως το "g" στο αγγλικό dog /dɒɡ/, αλλά χωρίς πλήρες κλείσιμο· πλησιάζει περισσότερο το ελληνικό "γ" στο γάλα /ˈɣala/)

Μοναδικά χαρακτηριστικά της ισπανικής προφοράς

Η ισπανική προφορά έχει αρκετά μοναδικά χαρακτηριστικά που την ξεχωρίζουν από άλλες γλώσσες. Μερικά από αυτά τα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν:

• Φωνήεντα: Τα ισπανικά έχουν πέντε βασικούς φωνηεντικούς ήχους (a, e, i, o, u), όπως και τα νέα ελληνικά. Τα φωνήεντα διατηρούν την ποιότητά τους στις άτονες συλλαβές, χωρίς τη συστηματική μείωση που συναντάται στα αγγλικά.
• Προφορά συμφώνων: Το γράμμα "r" μπορεί να προφέρεται με παλμούς ή με ένα σύντομο χτύπημα της άκρης της γλώσσας. Και οι δύο τρόποι άρθρωσης συναντώνται και στα ελληνικά. Στα ισπανικά, όμως, η διάκριση /r/ και /ɾ/ μπορεί να αλλάξει τη σημασία μιας λέξης, όπως στα "perro" (σκύλος) και "pero" (αλλά).
• Μοτίβα τονισμού: Οι ισπανικές λέξεις ακολουθούν τυπικά προβλέψιμα μοτίβα τονισμού. Οι λέξεις που τελειώνουν σε φωνήεν, "n" ή "s" τονίζονται συνήθως στην προτελευταία συλλαβή, ενώ άλλες λέξεις τονίζονται στην τελευταία συλλαβή.
• Χρήση του γράμματος "Ñ": Το γράμμα "ñ" αποδίδει τον ρινικό ουρανικό ήχο /ɲ/, όπως στο "niño". Ο ήχος πλησιάζει το "νι" στο ελληνικό "μπάνιο".
• Συμπλέγματα συμφώνων: Στα ισπανικά, συνδυασμοί όπως "pr" και "tr" μπορούν να αρχίζουν μια λέξη. Πριν από αρχικό "s" που ακολουθείται από σύμφωνο χρησιμοποιείται όμως συνήθως ένα "e", όπως στο "estrés", από το αγγλικό "stress".
• Μαλακό και σκληρό "C" και "G": Η προφορά του "c" και του "g" αλλάζει ανάλογα με το επόμενο φωνήεν. Για παράδειγμα, το "c" ακούγεται σαν "k" πριν από "a", "o" ή "u", αλλά σαν "s" (ή "θ" σε μεγάλο μέρος της Ισπανίας) πριν από "e" ή "i". Ομοίως, το "g" ακούγεται σαν το "g" στο "go" πριν από "a", "o" ή "u", αλλά σαν το "χ" στο ελληνικό "χαρά" πριν από "e" ή "i" σε πολλές προφορές. Σε άλλες περιοχές πλησιάζει το αγγλικό "h".

Η κατανόηση αυτών των χαρακτηριστικών μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ικανότητα σωστής προφοράς των ισπανικών λέξεων και την εκτίμηση των αποχρώσεων της γλώσσας.